Van huishoudelijke hulp naar helpende: Chantal groeit stap voor stap in de zorg

Meer willen betekenen

Voordat Chantal bij Coloriet kwam, werkte ze jarenlang als huishoudelijke hulp. Ze merkte hoeveel waardering mensen hadden voor kleine dingen: een schoon huis, een opgemaakt bed, een beetje aandacht. Toch bleef er iets knagen. “Ik dacht, ik kan ook meer dan dit. Het werk is mooi, maar ook zwaar,” vertelt Chantal.

Via een bekende kwam Chantal in contact met Coloriet Laarstaete. Ze ging op gesprek en startte als welzijnsondersteuner. Dat was wel even wennen, want nu werkte ze niet meer alleen. Ze maakte deel uit van een team. “Ik moest echt mijn plek vinden,” zegt ze. “Maar op een gegeven moment dacht ik: ik wil hier niet meer weg.”

Ik wilde meer zelf doen

In haar werk zag Chantal hoe hard haar collega’s in de zorg liepen. Bewoners vroegen haar soms om hulp bij bijvoorbeeld de toiletgang. “Ik wilde dan wel helpen, maar ik mocht het niet. Dat vond ik frustrerend. Ik wilde mijn collega’s werk uit handen nemen én bewoners zelf kunnen helpen.”

Ze besprak haar wens met de manager van Laarstaete. Hij zag haar enthousiasme en moedigde haar aan om de opleiding tot zorgassistent te volgen. Via het Coloriet College leerde Chantal nieuwe handelingen, zoals steunkousen aantrekken, helpen bij wassen en aankleden en werken met tilliften.

Nu volgt Chantal de opleiding tot helpende, opnieuw via hetColoriet College. Eén dag per week gaat ze naar school. “Ik heb drie kinderen, dus we moesten thuis goed kijken hoe we dat gingen doen. Iedereen draagt een steentje bij.”

Goede begeleiding geeft vertrouwen

Het leren was in het begin spannend. Vooral rekenen zorgde voor zenuwen bij Chantal. “Ik dacht echt dit kan ik niet. Het was zo lang geleden.” Gelukkig kreeg ze goede begeleiding. De docent zei: “we beginnen gewoon bij de basis. We doen het stap voor stap”. Die fijne begeleiding vanuit school is heel waardevol voor Chantal.

Ook de manier van leren past goed bij haar. De lessen zijn praktisch en in kleine groepjes. E-learnings kan ze op haar eigen moment doen en op de werkvloer kan ze vragen direct stellen aan collega’s. “Je bent heel gericht aan het leren. Je weet waar je het voor doet.”

Een vast gezicht voor bewoners

Wat Chantal het mooiste vindt aan haar werk? De bewoners. Hun vertrouwen, hun waardering en het gevoel dat ze echt iets kan betekenen. “Sinds ik dit werk doe, kom ik voldaan thuis. Dan denk ik: yes, ik heb weer mensen blij gemaakt.”

Voor bewoners is het waardevol dat Chantal een bekendgezicht is. Ze kent hen goed: wat iemand graag eet, wat iemand prettig vindt enwaar iemand behoefte aan heeft. “Je merkt hoeveel bewoners vastigheidwaarderen. Als ik terug ben van vakantie, krijg ik vaak een dikke knuffel omdatze blij zijn dat ik er weer ben.”

Die nabijheid raakt haar ook, zeker als bewoners in de laatste fase van hun leven zijn. Chantal herinnert zich een bewoner bij wie ze afscheid kon nemen. “Ik kon alle lieve dingen zeggen. Dat raakte me heel erg. Gelukkig heb je dan collega’s die je steunen.”

Gewoon doen

Chantal is trots op de groei die ze heeft doorgemaakt. Van huishoudelijke hulp naar zorgassistent en nu op weg naar helpende, het ging stap voor stap. Misschien komt er later nog een vervolgopleiding, maar eerst wil ze deze opleiding afronden. “Ik wil eerst genieten van mijn diploma en van wat ik nu kan.”

Aan mensen die twijfelen of ze willen doorgroeien, heeft Chantal een duidelijke boodschap: “Gewoon doen. Er is zoveel wat je in de zorg kunt betekenen voor iemand die afhankelijk van jou is. Twijfel niet te veel aan jezelf.”