Als Fatima woning Boszicht binnenloopt reageren enkele vaste bewoners meteen enthousiast. Er wordt televisiegekeken maar dat wordt even kortstondig onderbroken voor een hartelijke groet of een grapje. Hier is Fatima thuis. ‘En ik ben hier veilig,’ zegt ze erbij. Want dat is ooit wel anders geweest.

Vrijwilligerswerk als inburgering

Samen met haar zoon verliet Fatima negen jaar geleden moederland Iran. In 2021 komt ze in Lelystad terecht waar ze na drie jaar wordt herenigd met haar man. Fatima stort zich vol overgave op haar inburgering. ‘Via de gemeente heb ik de cursus Nederlands B1 gehaald,’ vertelt ze trots. ‘Die stelde voor om vrijwilligerswerk te gaan doen. Nu had ik vlakbij Laarhof gewoond en dat leek mij de perfecte omgeving. Je moet natuurlijk de hele dag met bewoners en collega’s praten en werken.’ 

Droom

Fatima vertelt dat ze in Iran 22 jaar als fotograaf heeft gewerkt. ‘Maar als kind droomde ik er eigenlijk van om verpleegkundige te worden.’ Een eerste stapje in die richting kan ze zetten als de gemeente haar de opleiding Dienstverlening niveau 1 aanbiedt. Fatima: ‘Hier hoorden ook twee stages van een half jaar bij. Coloriet hielp meteen mee en zo kreeg ik twee stages, één als gastvrouw en een meer zorgende stage met Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen zoals wassen, aankleden en eten en drinken.’ Even dreigt er een kink in Fatima’s ontwikkeling te komen als de gemeente verdere scholing niet meer kan bekostigen. ‘Maar op het Coloriet Banenfestival zag ik de BBL-opleiding Helpende niveau 2,’ vertelt Fatima. ‘Dat is leren en werken tegelijk. Ik kon meteen aan de slag en ben hier uiteindelijk ook voor geslaagd.’ 

Helpende Plus

Het leven lacht Fatima inmiddels toe. Ze heeft een vaste baan en het werk leidt ook af van de zorgen die ze heeft over haar familie in het onrustige moederland, 5000 kilometer verderop. ‘Ik wil nu heel graag starten met de opleiding Helpende Plus,’ vertelt ze enthousiast. Je krijgt dan een nog breder takenpakket met ook wondverzorging, stomazorg en het toedienen van medicijnen.’ 

Een daarna nog de opleiding Verpleegkunde? Maar dat is een pittige studie die veel tijd vraagt. ‘Nee, Helpende Plus is voor mij genoeg,’ zegt ze beslist. ‘Mijn man heeft nooit kunnen werken vanwege hartproblemen. Dus we leven van mijn salaris. Studeren en werken dat wordt gewoon heel lastig. En ik ben ook al 52.’ 

Nieuwe familie

Na vier jaar Coloriet voelt Fatima vooral dankbaarheid en trots. ‘Ik hou van Coloriet, de bewoners en collega’s,’ vertelt ze. ‘De collega’s helpen me goed met de taal. En ik ben trots dat ik mezelf zo uit het niets heb kunnen ontwikkelen. Ik word blij van het werk en de bewoners. Mijn collega’s zie ik als mijn nieuwe familie. Als het kan blijf ik hier tot mijn pensioen.’