Samen muziek maken

Voorheen woonde ik met mijn man en drie kinderen op een boerderij. Mijn man is vroeg overleden en de kinderen vonden later hun eigen plek. Daardoor kwam ik in het dorp te wonen. De oude piano verhuisde met mij mee. Ik nam pianoles bij Angela en leerde ook orgel spelen. Daardoor kreeg ik de akkoorden steeds beter onder de knie.

Op een dag ontmoette ik Anita Boerma. Zij speelde accordeon en had muziek van oude liedjes die we vroeger zongen. We besloten samen te gaan spelen. Mijn buurman werd op dat moment verpleegd bij Coloriet de Regenboog in Dronten. Vroeger bespeelde hij zelf ook piano en accordeon. Daarom gingen Anita en ik daar samen muziek maken.

Toen dacht ik: dit moet toch ook in Zeewolde kunnen, bij Coloriet? En ja hoor, daar had men wel oren naar. We waren van harte welkom. Ik typte veel liedjes uit, deed ze in mapjes en zocht via internet de muziek erbij.

Samen speelden we wekelijks bij de Oase. Al snel riep een bewoner: ‘Dit zijn liedjes die ik ken. Die van de radio ken ik niet!’ Later kwam er in Zeewolde een gebouw bij. Ook bij Mimosa/Tamarisk stond toen een piano. Sindsdien ben ik ook daar wekelijks gaan spelen.

'Dit zijn liedjes die ik ken, riep al gauw een bewoner, die van de  radio ken ik niet!'

‍

Helaas moest Anita wegens ziekte stoppen. Ook de bewoners van Mimosa kenden de liedjes vaak nog. Soms wisten ze alleen het refrein, maar meezingen deden ze meteen. Willy, een andere vrijwilligster, helpt de bewoners daarbij. Ze slaat de juiste bladzijden om en wijst aan waar het refrein ook alweer staat. Ook zorgt ze voor een frisdrankje, want zingende kelen moeten natuurlijk gesmeerd worden.

Na afloop maakt Willy vaak advocaat met slagroom. Een echte traktatie, waar zelfs bewoners die niet meezingen graag voor blijven luisteren.

'Vrijwilligerswerk houdt je gezond en fit en heel veel mensen maak je blij!

Muziek, beweging en dankbaarheid

Dit vrijwilligerswerk geeft mij veel voldoening. Als bewoners mij op straat tegenkomen, zie ik vaak een blije blik van herkenning. Dat doet mij goed. Zo is piano spelen voor mij niet alleen muziek maken, maar ook een mooie hobby geworden waar ik anderen blij mee maak.

Gelukkig heb ik nog meer hobby’s, zoals lezen en fietsen. Het liefst stap ik op een fiets zonder stroom. Dat houdt me in beweging en zorgt voor mijn conditie.

Misschien is het bijna niet te geloven, maar ik ben bijna 85 jaar en fiets af en toe nog het Rondje Wolderwijd van 40 kilometer, helemaal zonder stroom. Ik ben heel dankbaar dat ik dat nog kan!

‍